ไม่มีใคร สมบูรณ์แบบไปซะทุกอย่าง เราทุกคนล้วนต้องพึ่งพากันและกัน

0
515

เป็นอีกหนึ่งบทความดีๆ ที่อยากให้ได้อ่านกัน

คู่ชีวิต

อยากรู้ว่าใครเอาเป็นคู่ชีวิตได้มั้ย

ให้ดูว่าเขาปฎิบัติกับคนที่มีบุญคุณกับเขาอย่างไร

ถ้าเขาเนรคุณคนที่มีบุญคุณกับเขาได้

ใครๆในโลกเขาก็ทำได้

เพื่อน

อยากรู้ว่าเพื่อนคนไหนคบหาได้ในระดับใด

ให้ดูเวลาที่เขาพูดถึงคนอื่นให้เราฟัง

เขาด่าคนอื่นที่เขาไม่พอใจให้เราฟังได้

วันนึงผิดใจกันขึ้นมาเขาก็ด่าเราให้คนอื่นฟังได้

บริวาร

อยากรู้ว่าบริวารคนไหนไว้ใจได้หรือไม่

ให้สร้างเรื่องขึ้นมาเรื่องสักนึง

ที่รู้ระหว่างเรากับเขาเพียงสองคน

หากวันนึงมีคนอื่นรู้เรื่องนี้ขึ้นมา

ก็อย่ามอบหมายงานสำคัญให้คนนั้นทำเด็ดขาด

ขอให้ระลึกเสมอว่า

อย่าได้ไว้ใจใครให้มากนัก

ผัวเมียกันเลิกกันไป ด่ากันไม่มีชิ้นดี

เพื่อนกัน เลิกคบกันไป ใส่ร้-ายเรา

จนแทบไม่เหลือความเป็นคน

ก่อนฝากงานให้

เรียกเรา“พี่”ได้ดีเป็นผู้จัดการใหญ่เรียกเรา…ไอ้

ผู้ชายที่ทิ้งเมียตัวเองมานอนกับเราได้

เขาก็ทิ้งเราไปนอนกับคนอื่นได้

โลกนี้มันก็แค่นี้…

หากจะเปรียบไปแล้ว “ชีวิต” ก็อาจจะไม่ต่างจากผ้าห่มที่สั้นกว่าตัวเรา

หากจะคลุมให้ถึงหัวไหล่ ปลายเท้าก็จะโผล่

แต่เมื่อดึงลงไปคลุมให้ถึงหลายเท้า มันก็จะเลื่อนหลุดลงมาจากไหล่…

แล้วเราจะทำอย่างไร เพื่อให้หลับสบายใต้ผ้าห่มผืนนี้?…

ก็แค่ปรับเปลี่ยนท่านอน เป็นนอนตะแคงและงอเข่า

เพียงเท่านี้…เราก็สามารถซุกกายอยู่ภายใต้ผ้าห่ม

อันแสนอบอุ่นนั้นได้ตลอดคืน…

ชีวิตของคนเรานั้น ไม่ได้สมบูรณ์แบบไปหมดทุกอย่าง

แต่หากเรารู้จักปรับตัวให้เข้ากับ ความ “ไม่สมบูรณ์” ของชีวิตได้

เราจะมีความสุขอยู่ภายใต้ “ผ้าห่มแห่งชีวิต”

อันแสนอบอุ่นได้ตลอดไป

ขอขอบคุณ : สิริทัศน์ สมเสงี่ยม